دقیقا یادم نیست کجا بود، ولی همین اواخر یه جایی خوندم "خدا مرد، ولی نگران نباش. بدون خدا هم میشه خوب بود!" این جملهٔ به ظاهر طنز، منو جداً به فکر فرو برد. فکر به اینکه چرا آدمی مثل خامنهای با اینکه قراره رهبر و پدر ملی-معنویِ یه ملت باشه، اینقدر پلیده. نتیجهای که بهش رسیدم رو تقریبا میشه اینطوری توضیح داد. ذهنیت افرادی مثل خامنهای قویاً بر پایهٔ ایدئولوژیِ "اگه کار بد بکنی لولوِ میاد میخوردت" شکل گرفته! اینا از بچگی تا بزرگسالی همینجوری فکر میکنن، با این تفاوت که وقتی بچن لولو توی کمد یا زیر تختِ ، بزرگتر که میشن میره توی جهنم یا مثل اجنه نامرئیِ . خوب، حالا میتونین تصور کنین که همچین آدمی، اگه به خاطرِ وسوسهای مثل قدرت یا پول لولو رو فراموش کنه، یا به هر دلیلی بفهمه که اصلا لولوای در کار نیست (توضیح اینکه... بابا یارو خودش نمایندهٔ قضیه است، بهتر از من و شما میدونه اون ور خبری نیست!)، دیگه هر کاری ازش بر میاد. کشتن و شکنجه و محروم کردن آدمای بیگناهی که بخواست اولیهترین حقوقشون به خیابونا میان، شاید از جمله کوچیکترین کارای کریهشون باشه! اینا، توی همچین شرایطی، جنایتو پشت جنایت ردیف میکنن و دیگه لولوییم در کار نیست که بیاد بخوردشون... شاید حالا این جمله یه معنی دیگی بده براتون: "خدا مرد، ولی نگران نباش. بدون خدا هم میشه خوب بود!
