پيام نوروزی دكتر فريبرز رئيس دانا

دكتر فريبرز رئيس دانا در این پیام که به مناسبت نوروز ۱۳۹۰ تنظیم کرده می گوید:

 هم میهنان عزیز که صدای مرا می شنوید همه کسانیکه  نوروز بی همتا را  چونان عید پایدار خود گرامی می دارید، مردم آزاده‌ای که شادباش نوروزی را چونان نماد همبستگی های بشری و البته عید ملی نثار می کنید. شادباش‌های مرا هم که یکی از اعضای وفادار جامعه بزرگ شما هستم در نوروز ۱۳۹۰ بپذیرید. بگذارید غمهای سترگی را که از بینوایی، دردها و جان باختنهای مردم عدالت‌جو و آزادی‌خواه و ستمدیده بر رخهایمان نشسته اند نه با افسانه بافی و خوش خیالی که با امید ورزیدن و اعلام عزم راسخ خود برای ادامه راه تلاش در راه رهایی همگانی  در عرصه های نظر و عمل در این عید دیرینه پای بزداییم. به من، برادر و رفیق و شهروند و هم میهن خود، اجازه بدهید شادمانی ویژه عیدمان را به این دلیل که جهان آشوب زده و رنج آور پیرامونمان سخت آزارمان داده است از یاد نبرم. چو غنچه گرچه فرو بستگی است کار جهان، تو همچو باد بهاری گره گشا می باش. رنج و اندوه مردم خاورمیانه که هر دم باید [...] امپریالستی یا مرتجعان داخلی یا متجاوزان نژاد پرست صهیونیست یا بهره کشان نو آمده را تحمل کنند، تاوان اعتراضشان هم باید کشتار دست جمعی از سوی دیکتاتورهای نفهم یا تجاوز و اشغال سرزمین و بر باد رفتن منابع باشد، باید در این نوروز به یادمان بماند. اما اینها عید ما را به عزا مبدل نمی کنند. نوروز ما نماد تجدید عهد برای نوسازی بهروزی و نیک زیستی مردم و گسستن از قل و زنجیر زور و زر و ریای انواع و اقسام قدرمداران و اغواگران است. ما در سالی که گذشت دانستیم که نتیجه آنهمه ظلم و فجایع اقتصادی که بر مردم جهان تحت عنوانهای نظم نوین جهانی، سیاست تعدیل ساختاری، جهانی سازی، بی بدیلی راه سلطه سرمایه داری، به پاخیزی انقلابی مردم است که در این عصر جهانی سازی خود به گونه ای دیالیکتیکی جلوه و ماهیتی جهانی می یابد. گرچه هر ملتی و هر جامعه رنجدیده و هر گروه کاری و کارگری راه خود را می پوید، به تدابیر خود می اندیشد و تجربه های خود را سامان می دهد. این را در خاورمیانه و نیز آمریکای لاتین، آسیای جنوبی و آفریقا می بینیم. فاجعه باری سلطه سرمایه داری تنها در تحمیل و تحمل دراکولاهای خون آشام در کشورهای جهان برای سالیان دراز و با هر چهره ای که له و علیه سیاستهای آمریکا و متحدان غربی اش می گیرند نیست. جنبه دیگر فاجعه وقتی بروز می کند که امپریالیسم می خواهد حساب خود را با  دندان پوسیده ای که از ابزار خون آشامیش بوده است، تصفیه کند.  یعنی وقتی عمر خودکامگانی که مستقیم و نا مستقیم تحمیل و تحمل شده بودند فرا می رسد.  در اینصورت باز این مردمند که فدا می شوند، چنانجا در عراق و لیبی و مصر و یمن شاهد بودیم. با این وضع بی تردید این مقاومت مردم است که تاریخ را به جلو می برد و راه سرکوب و بهره کشی را می بندد. گرچه با مداخله های داخلی و خارجی  نیز روبرو شود.  چند روز پیش سونامی هولناک هزاران تن از مردم ژاپن را کشت و آواره کرد. ما که در میهنمان تجربه های زیاد و سختی از زلزله داریم و در یاری رساندن به آنها چیزها آموخته ایم کاری از دستمان بر نیامد. خاصه در این روزگار پر آشوب گرفتار.

منبع: مصاحبه رادیو ندا با دکتر رئیس دانا